Continental
continental tire
25
Drogi, które nas ukształtowały

Droga wagi ciężkiej

Start

Start

Grodzisk – zanim ruszymy w trasę

Według szacunków Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w transporcie pracuje ponad 550 tysięcy polskich kierowców. Każdy z nich ma własną historię i powody, dla których wybrał życie w trasie

Kulisy pracy zawodowego kierowcy przybliża nam Iwona Blecharczyk, kierowczyni ciężarówki i właścicielka firmy transportowej Imagination, która od pięciu lat wybiera opony Continental. W swoich materiałach pokazuje codzienność – od planowania kolejnych kursów po wyzwania, z jakimi mierzy się w trasie. Jej doświadczenia przypominają, że za każdą mijaną na drodze ciężarówką stoi człowiek, dla którego kabina pojazdu jest miejscem pracy i mobilnym domem.

ㅤ

Dostawa to więcej niż droga
z punktu A do B

Kiedy zamawiamy przesyłkę, myślimy przede wszystkim o tym, jak szybko do nas dotrze. Rzadko zastanawiamy się, co dzieje się po drodze. A przecież za każdą dostawą kryje się znacznie więcej niż tylko transport z punktu A do punktu B. To złożony proces, w który zaangażowani są ludzie i technologie, a także wiele działań, których na co dzień nie dostrzegamy.

W kolejnej odsłonie jubileuszowych dróg Continental Polska ruszamy z Grodziska Mazowieckiego przez Stryków i Piotrków Trybunalski do Wrocławia, by przyjrzeć się transportowi z perspektywy zawodowego kierowcy. Tym razem nie szukamy malowniczych widoków ani turystycznych atrakcji. Chcemy pokazać kulisy pracy, której na co dzień nie dostrzegamy, choć jej efekty wpływają na nasze życie.

Bezpieczna i oszczędna jazda zaczyna się od przygotowań

Iwona zaczyna kurs na długo przed uruchomieniem silnika. Najpierw przygotowuje pojazd, planuje trasę i sprawdza, gdzie będzie mogła zatrzymać się na obowiązkowy odpoczynek. Jednym z ważnych elementów przygotowań jest kontrola opon. Zwraca uwagę na ich stan i sprawdza ciśnienie, uwzględniając obciążenie pojazdu. To ważne nie tylko z perspektywy bezpieczeństwa jazdy. Prawidłowe ciśnienie wpływa też na opory toczenia, a tym samym na zużycie paliwa.

Droga wagi ciężkiej to nie tylko potężne zestawy, wielotonowe ładunki i tysiące kilometrów
na liczniku. To przede wszystkim ludzie, ich odwaga, codzienna walka z brakiem
infrastruktury i ogromna odpowiedzialność, w której margines błędu mierzy się w centymetrach. Iwona od 15 lat udowadnia, że nie ma tras nie do pokonania, i bez lukru opowiada o tym,
jak naprawdę zmienia się świat wielkiego transportu.

Dorastałam na wsi i nie wyjeżdżałam na wakacje. Chciałam zobaczyć świat, a jednocześnie jak najszybciej się uniezależnić i zarabiać na siebie. Kiedy pomyślałam o pracy kierowcy ciężarówki, zobaczyłam, że mogę połączyć te dwie rzeczy. Mogłam się z tej pracy utrzymać i pojechać w miejsca, których wcześniej nie miałam okazji zobaczyć. Początki były bardzo ciężkie. Nikt nie słyszał o kobiecie kierowcy i nikt nie chciał młodej kobiety zatrudnić. Na szczęście byłam wytrwała i się udało!

Wejście do Strefy Schengen, nowe technologie, Internet oraz pakiet mobilności. Technologia znacząco ułatwiła sam proces jazdy ciężarówką, nie trzeba aż tak dużego wysiłku fizycznego, aby prowadzić ciężarówkę.  Wraz z z tanim dostępem do Internetu przyszła telematyka, nawigacja z informacjami o ruchu i możliwość załatwiania wielu spraw prosto z kabiny. Firma widzi, gdzie jest ciężarówka, klient wie, kiedy spodziewać się dostawy, a ja mogę wcześniej zareagować, kiedy coś zmienia się na trasie. To bardzo przyspieszyło transport. Mogę też codziennie porozmawiać z bliskimi, nawet przez wideo, bez obawy, że po powrocie dostanę ogromny rachunek za telefon.

Za to życie towarzyskie na parkingach prawie zanikło. Kiedy zaczynałam, w weekend kierowcy wychodzili z kabin, gotowali razem i rozmawiali. Czasem każdy mówił w innym języku, a jakoś wszyscy się dogadywali. Dzisiaj dużo częściej każdy spędza wieczór w swojej kabinie. Kiedyś zawód kierowcy kojarzył się bardziej z wolnością otwartej drogi, poczuciem, że znajdzie się na drodze kolegę po fachu, który zawsze pomoże, wyzwaniami ciała, ducha i umysłu. Dzisiaj mamy dużo ułatwień, ale też jesteśmy pod dużą presją czasu. Jako kierowcy dużo zyskaliśmy, ale też trochę straciliśmy.

Są też rzeczy, które nie zmieniły się wcale! Przez piętnaście lat za kierownicą wciąż widzę te same problemy. Na jednym parkingu w ogóle nie ma prysznica, na drugim jest brudny i leci z niego zimna woda. Bywa, że na cały parking przypada jedna toaleta i jeden prysznic, a ciężarówkę masz pół kilometra dalej. To kilometr w obie strony tylko po to, żeby skorzystać z toalety. W środku nocy, kiedy musisz się wyrwać ze snu, ubrać i przejść przez cały parking, to naprawdę spory wysiłek. A jako kobieta myślę też o tym, czy po drodze będę się czuła bezpiecznie. Kiedy wychodzę nocą z kabiny, zawsze zakładam męskie ubrania, żeby z daleka nie było widać, że idzie kobieta. Jestem wysoka i to też mi pomaga. W takim ubraniu trudniej na pierwszy rzut oka rozpoznać, że jestem kobietą. Ciężarówkę stawiam tak blisko kamer i świateł jak się da.

Kilka lat temu nagrałam o tych warunkach film i w wielu miejscach, szczególnie w Europie Zachodniej, dalej widzę to samo. Akurat Polska jest, z mojego doświadczenia, jednym z krajów, gdzie infrastruktura dla kierowców wypada najlepiej. W wielu krajach coraz trudniej też spokojnie przespać noc. Na niektórych parkingach pocięta plandeka czy paliwo spuszczone z baku już nikogo nie dziwią ani interesują – nawet policji.

Opony to jedyny punkt styku zestawu z drogą. Przenoszą ciężar pojazdu i ładunku, a przez ich kontakt z nawierzchnią ciężarówka rusza, skręca i hamuje. Stan opon ma więc znaczenie dla tego, czy utrzymam tor jazdy i ile miejsca będę potrzebować, żeby wyhamować, zwłaszcza na mokrej drodze. Jeśli przy prędkości autostradowej wystrzeli opona na osi kierowanej, w jednej chwili możesz mieć problem z utrzymaniem zestawu na swoim pasie.

Dużo nauczyła mnie jazda po lodowych drogach w Kanadzie. Na lodzie od razu czujesz, jak mało masz przyczepności. Kiedy jedziesz załadowanym zestawem, dużo wcześniej myślisz o tym, gdzie zaczniesz zwalniać i ile miejsca będziesz potrzebować, żeby się zatrzymać. W gabarytach z kolei świetnie widać, co znaczą centymetry. Kiedy wieziesz łopatę turbiny wiatrowej, musisz wiedzieć, którędy przejdą koła naczepy i ile miejsca na zakręcie zajmie koniec ładunku.

Pamiętam też sytuację przed załadunkiem 70 ton. Jedna opona wyglądała podejrzanie, więc pojechałam do warsztatu. Na miejscu okazało się, że do wymiany były dwie. Takie sytuacje przypominają mi, po co robię obchód przed wyjazdem, nawet kiedy czeka mnie zwykła długa trasa.

Dlatego przed wyjazdem oglądam opony, zwracam uwagę na uszkodzenia i pilnuję ciśnienia.

Pierwszym ważnym zakrętem było odejście ze szkoły. Potem trzeba było znaleźć pracę za kierownicą. Wtedy nie znałam żadnej kobiety, która jeździła ciężarówką, i nawet nie słyszałam o żadnej. Później przyszły gabaryty, po nich wyjazd do Ameryki Północnej, a w końcu zakup własnych ciężarówek.

Każdy kolejny krok wymagał ode mnie więcej odwagi. Było sporo nieprzespanych a czasem nawet przepłakanych nocy i przy każdej zmianie miałam ogrom rzeczy do nauczenia się i całkiem kilka wyzwań. Między tymi decyzjami mijało po kilka lat. Dziś mam poczucie, że każda z nich przyszła we właściwym momencie. Zdążyłam zdobyć doświadczenie, które pozwalało mi zrobić następny krok, nawet jeśli wtedy wcale nie czułam się na niego gotowa. Jak patrzę wstecz, czasem sama nie mogę uwierzyć, jak ja to wszystko zrobiłam.

Pamiętam szczególnie dwóch kierowców. Pierwszy uczył mnie podstaw fachu, zdyscyplinowanego podejścia do pracy, odpowiedzialności za sprzęt i szacunku do siebie samej jako profesjonalistki. Nie chciał, aby wykorzystywano moją naiwność żółtodzioba. Jeździliśmy razem przez miesiąc i w tym czasie nauczyłam się rzeczy, które później pomogły mi odnaleźć się w tej pracy, kiedy zostałam w kabinie sama.

Drogiego kierowcę spotkałam tylko raz, przypadkiem na parkingu, na samym początku swojej drogi. Był już starszym kierowcą, który ciężarówką zjeździł prawie cały świat. Pokazywał mi zdjęcia i opowiadał historie z tras. Wystarczyło to jedno spotkanie, żebym pomyślała, że świat naprawdę stoi otworem. I że może ja też kiedyś przeżyję coś takiego. Do dziś pamiętam tę rozmowę. Żałuje, że nigdy więcej go nie spotkałam i nie nagrałam wywiadu z nim. Uważam, że takie historie powinno się dokumentować.

Jeden ze scenariuszy, o których mówią analitycy, zakłada, że ciężarówki będą jeździły autonomicznie na długich, przewidywalnych odcinkach między terminalami. Kierowca odbierze naczepę z fabryki i dowiezie ją do terminalu, a po drugiej stronie ktoś przejmie ją na ostatniej mili. Wjedzie w lokalne ulice, dogada się z ludźmi na miejscu i cofnie pod rampę. Część pracy może też przenieść się do zdalnego nadzoru nad pojazdami. Myślę, że niedobór kierowców i to, że mało młodych ludzi wchodzi do zawodu, mogą przyspieszyć takie zmiany.

Ale przy tym, jak szybko zmieniają się technologia i sytuacja geopolityczna, trudno mi powiedzieć, jak będzie wyglądała ta praca za trzydzieści lat. Może po autostradach będą jeździły autonomiczne ciężarówki, a może pod pewnymi względami codzienność kierowcy będzie bardziej przypominała lata 70. Gdyby samej jazdy było mniej, brakowałoby mi tych poranków za kierownicą, kiedy droga jest jeszcze pusta i powoli robi się jasno.

Najbardziej czekam na bardzo przyziemne zmiany. Chciałabym, żeby kierowca mógł stanąć na bezpiecznym parkingu, wziąć ciepły prysznic, zrobić zakupy w pobliżu i wyprać ubrania. Żeby na załadunku wiedział, czy poczeka godzinę, czy osiem, i nie musiał przez cały ten czas siedzieć w kabinie bez informacji ale za to z zakazem wyjścia z kabiny – nawet do toalety. I żeby po załadunku, kiedy musi zrobić pauzę, nie wypraszano go za bramę, gdzie zostaje mu postój przy drodze, bez dostępu nawet do wody. Mam nadzieję, że na te zmiany nie będziemy czekać trzydziestu lat.

Kiedyś marzyłam o przejechaniu przez Syberię, bo tam zesłano moją babcię. Zaczęłam już nawet dogrywać szczegóły, ale ostatecznie wyprawa nie doszła do skutku, z czego moja rodzina się cieszy. W najbliższym czasie nie widzę szansy na tę podróż.

Bardzo chciałabym też przejechać Australię za kierownicą pociągu drogowego, choć na myśl o tamtejszych pająkach i wężach mam trochę mniej entuzjazmu niż na myśl o samym zestawie. A kiedy usłyszałam, że ciężarówki pojechały z Polski do Chin, od razu pomyślałam, że też chciałabym zrobić tę trasę. Najlepiej z moją ekipą, żebyśmy mogli nakręcić z tego miniserię, trochę w stylu „Przygód truckerki”.

Tak więc jeszcze sporo przede mną dróg nieznanych 🙂

Stryków – tysiące przejazdów dziennie

Nieprzypadkowo okolice Strykowa są jednym
z najważniejszych węzłów transportowych w Polsce.
To właśnie tutaj krzyżują się autostrady A1, łącząca północ
z południem kraju, oraz A2, biegnąca ze wschodu
na zachód. Położenie zapewnia dogodne połączenia
z największymi ośrodkami gospodarczymi i sprawia,
że w okolicy powstały centra logistyczne, magazyny
i terminale przeładunkowe.

W 2025 roku na odcinku A1 między węzłami Łódź Północ
i Brzeziny odnotowywano średnio ponad 14 tys. przejazdów samochodów ciężarowych na dobę, wliczając zestawy
z przyczepami i naczepami. Każdy transport to inna trasa
i kierowca, który musi zadbać o to, by ładunek dotarł na czas.

Oszczędność paliwa zaczyna
się od opon

Równie ważne są też koszty paliwa, na które wpływają opory toczenia opon. Im mniejsze straty energii podczas kontaktu z nawierzchnią, tym mniej energii potrzeba do utrzymania pojazdu w ruchu, co przekłada się na niższe zużycie paliwa. Przy tysiącach kilometrów pokonywanych każdego miesiąca ma to duże znaczenie dla kosztów transportu. Dlatego powstała rodzina opon ciężarowych Continental – Conti Eco należących do 5 Generacji. Łączy rozwiązania sprzyjające ograniczeniu zużycia paliwa z trwałością, wysokimi przebiegami i dobrą przyczepnością. Poszczególne modele zaprojektowano z myślą o różnych osiach pojazdu:

  • Conti Eco HS 5 – na oś prowadzącą, czyli przednie koła odpowiedzialne za prowadzenie ciężarówki.`
  • Conti Eco HD 5 – na oś napędową, która przenosi moc silnika na drogę.
  • Conti Eco HT 5 – na osie naczepy, której koła również wpływają na opory toczenia i zużycie paliwa całego zestawu.

Piotrków Trybunalski – zaplanować postój, wyeliminować niespodzianki

Przerwa na odpoczynek w trasie jest obowiązkowa. Awaria, która unieruchamia ciężarówkę, to zupełnie inna historia. We wcześniejszym wykrywaniu potencjalnych problemów pomagają nowoczesne technologie.

Przykładem są opony ciężarowe Continental Conti Eco HS 5 i HD 5 fabrycznie wyposażone w specjalne czujniki, które we współpracy z systemem zarządzania ContiConnect umożliwiają zdalne monitorowanie parametrów opon. Dzięki nim przewoźnik może szybciej zauważyć nieprawidłowości i zaplanować wizytę w serwisie.

Wrocław: dla jednych koniec kursu,
dla innych początek

Nasza trasa kończy się we Wrocławiu, ale historia przewożonych towarów toczy się dalej. Opony zimowe trafiają do nowego właściciela, który za niedługo wyjeżdża na narty. Część zamienna dociera do warsztatu, pozwalając mechanikowi dokończyć naprawę.

Transport, który napędza codzienność

Skala codziennych dostaw jest ogromna. W 2025 roku polski transport samochodowy przewiózł w kraju i za granicą ponad 2 miliardy ton ładunków. Za tą liczbą kryją się miliony produktów, które każdego dnia trafiają do sklepów, firm i naszych domów. Rzadko zastanawiamy się nad drogą, jaką pokonały. Tymczasem od sprawności transportu zależy znacznie więcej niż terminowa dostawa – także codzienne funkcjonowanie wielu przedsiębiorstw i realizacja naszych planów.

Szczegóły trasy

430 km
Długość trasy
4h 56m.
Czas podróży
20 m
Zmiana wysokości
Meta

Meta

Ale to nie koniec! Sprawdź inne drogi

24
Drogi, które nas ukształtowały

Droga do wielkości

Poznaj szczegóły trasy
23
Drogi, od których wszystko się zaczęło

Droga z "elką" na dachu

Poznaj szczegóły trasy
22
Drogi pasji

Droga do ekspresu

Poznaj szczegóły trasy
21
Drogi, które nas ukształtowały

Droga do doskonalenia

Poznaj szczegóły trasy
20
Droga, w której nie liczymy czasu

Droga poza utartym szlakiem

Poznaj szczegóły trasy
19
Drogi pasji

Droga z Adamem Małyszem

Poznaj szczegóły trasy
18
Drogi pasji

Droga na grzyby

Poznaj szczegóły trasy
17
Droga, w której nie liczymy czasu

Droga do balansu

Poznaj szczegóły trasy
16
Drogi w rytmie natury

Droga, na której warto zwolnić

Poznaj szczegóły trasy
15
Drogi, które nas ukształtowały

Droga przez trzy dekady

Poznaj szczegóły trasy
14
Drogi w rytmie natury

Droga do (o)koła

Poznaj szczegóły trasy
13
Drogi, od których wszystko się zaczęło

Droga wewnątrz firmy

Poznaj szczegóły trasy
12
Drogi do dobrych relacji

Droga długiego dystansu

Poznaj szczegóły trasy
11
Drogi pełne emocji

Droga napędzana motoryzacyjną pasją

Poznaj szczegóły trasy
10
Drogi inspiracji i symboli

Droga dodająca skrzydeł

Poznaj szczegóły trasy
09
Drogi pasji

Droga w rytmie lata

Poznaj szczegóły trasy
08
Drogi Partnerów B2B

Droga, gdzie zaczyna się bezpieczeństwo

Poznaj szczegóły trasy
07
Drogi pasji

Droga do popularności narciarstwa

Poznaj szczegóły trasy
06
Drogi pasji

Droga do retro rywalizacji

Poznaj szczegóły trasy
05
Drogi, od których wszystko się zaczęło

Droga do zbudowania silnej pozycji na polskim rynku

Poznaj szczegóły trasy
04
Drogi inspiracji i symboli

Droga muzyczna

Poznaj szczegóły trasy
03
Drogi pełne emocji

Droga do pomagania

Poznaj szczegóły trasy
Drogi Partnerów B2B

Droga do bezpiecznej komunikacji miejskiej

Poznaj szczegóły trasy
01
Drogi, od których wszystko się zaczęło

Droga nowych możliwości

Poznaj szczegóły trasy
continental tire

Twoje drogi